(Mehdi_Rain) مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫این زندگی منه
‫قسمت نود و نهم
‫بریم
‫اونا خیلی دوست داشتنی به نظر میرسن، نه؟
‫دقیقا
‫هر دوی شما امروز به کلیسا اومدید...
‫در پیشگاه خدا سوگند بخورید...
‫که هر دو تون...
‫الان یک نفر هستید
‫سوگند ازدواج / اعلام ازدواج
‫من، چویی شی وو، تو رو به عنوان خانومم...
‫من، جونگ جین آه، تو رو به عنوان شوهرم...
‫در غم و شادی،
‫تنگدستی و فراوانی،
‫ناخوشی و تندرستی،
‫کمی و کاستی،
‫دوستت خواهم داشت ‫و غمخوارت خواهم بود
‫تا وقتی مرگ ما را از هم جدا کند
‫طبق قانون خداوند
‫چرا نمیخوری؟
‫اشتها ندارم
‫سونگ جو...
‫هدیه هایی که فرستاده بودم رو پس فرستاد
‫احتمالا میخواسته بهم نشون بده که ‫به هیچ وجه نمیتونه قبولم کنه
‫خب، مدیر چویی چطوره؟
‫هنوز برنگشته؟
‫برگشته
‫اما حتی بهم نگاه هم نمیکنه
‫اون سی سال زندگیم بود
‫همه چیزم بود
‫یه کم زمان لازم داره
‫میدونی که شما دوتا خیلی بهم نزدیک بودین
‫احتمالا واسه همین براش شوکه کننده تره
‫شی وو هنوزم همه چیزمه
‫اما هر وقت به نام جین فکر میکنم،
‫احساس میکنم قلبم میخواد بترکه
‫میخوام براش یه کاری بکنم،
‫اما نگرانم که به احساسات شی وو لطمه بخوره
‫انقدر همه چی رو برای خودت پیچیده نکن
‫فقط به این فکر کن که دوتا پسر داری
‫بله، آقای لی؟
‫ببخشید، معاون لی
‫منظورت چیه؟
‫مدیر چویی داره عروسی میکنه؟
‫خانم چویی، خانم چویی
‫صبر کن، ما حتی نمیدونیم باید کجا بریم
‫اگه تو کلیسا عروسی گرفته ‫میدونم کدومشه
‫میرسونمت. نباید با این وضعیت رانندگی کنی
‫شی وو چطور تونست...
‫چطور تونست بدون اطلاع من عروسی کنه؟
‫خواهش میکنم فعلا آروم باش. باشه؟
‫خیلی خب، بیا بریم ‫بریم، خانم چویی
‫زود باش
‫چطور تونستن بدون من برن؟ خائنا
‫پس تو بودی؟
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫تو سونهیِ معصومم رو فریب دادی ‫و بردیش مسافرت؟
‫تو کی هستی آجوشی؟
‫این آجوشیِ عصبانی که اینجاس ‫پدر سونهیه، عوضی!
‫ولگرد عوضی. وایسا ‫بابا، بابا
‫همونجا وایسا!
‫به مادر عروس تعظیم کنید
‫دخترِ عزیزم، خیلی خوشگل شدی
‫اگه پدرت زنده بود،
‫امروز خیلی خوشحال میشد
‫مامان
‫باشه
‫خوب زندگی کن
‫حتی اگه خشم و نفرت داری ‫همشون رو بریز دور
‫خشم و نفرت، آدما رو بیمار میکنه
‫فکر کنم خانوم چویی نیومده
‫واقعا؟
‫اون سی سال بزرگش کرده
‫یعنی بخاطر اینکه پسر واقعیش نیس نیومده؟
‫فکر کنم مدیر چویی دعوتش نکرده
‫پس یعنی اونا بدون اینکه به خانم چویی بگن ‫عروسی گرفتن؟
‫آیگو. دلم واسه خانم چویی میسوزه
‫همچین روز خوبی رو خراب نکن ‫دهنتو ببند
‫خوشبخت زندگی کن، جین آه
‫با شی وو خوب باش
‫و با مادر شوهرتم خوب باش
‫انگار هنوز ازت خوشش نمیاد ‫و بخاطر همین نیومده
‫اما چاره ای نداری. باید تمام تلاشتو کنی
‫اینطور نیس
‫مادر شی وو بخاطر کار نتونسته بیاد
‫مادرِ شی وو، جین آه رو دوست داره
‫پس نگران نباش، باشه؟ ‫باشه
‫من همسر و عروسِ خوبی میشم، مامان
‫داماد جان
‫لطفا خوب مراقب جین آه باش
‫چشم. لطفا نگران نباشین، مادر
‫این پولِ زیادی نیس
‫شرمنده که نتونستم برات هدیه بخرم
‫نه. لازمش ندارم
‫این پول زیادی نیس
‫مگه با پاک کردن ماهی ‫چقدر پول میتونم در بیارم؟
‫با این وجود اینو پس انداز کردم ‫که وقتی عروسی کردی بدم بهت
‫پس هر وقت لازمش داشتی ازش استفاده کن
‫چه حیف
‫ارزششون حداقل دهها هزار دلار بود
‫راجب چی حرف میزنی؟
‫ای وای. نکنه دوباره دردسر درست کردی؟
‫نه. دردسر کجا بود؟
‫گفتی ارزششون حداقل دهها هزار دلار بود
‫داشتم راجب هدیه های عروسی که ‫خانم چویی فرستاده بود حرف میزدم
‫سونگ جو فقط باید قبولشون میکرد
‫مگه گرفتن انقدر هدیه ‫از همچین خانواده پولداری طبیعی نیس؟
‫اگه همچین هدیه گرونی رو قبول میکرد
‫ما چقدر باید برای خانواده ـش خرج میکردیم؟
‫آه، درسته
‫اگه سونگ جو بخواد،
‫هر طور شده پولش رو جور میکنم
‫اما سونگ جو نمیخواد
‫میتونه جواهرات رو قبول کنه ‫و ما در عوض هیچ هدیه ای به اونا ندیم
‫آیگو آیگو. بعدش ما مثل دزدا میشیم
‫خیلی بهتره اگه چیزی نگیریم و چیزی ندیم
‫درسته
‫به هر حال، امیدوارم سون گیو هم ‫بزودی ازدواج کنه
‫نمیدونم وقتی انقدر خوشتیپه ‫چرا دوست دختر نداره
‫خیلی از کارکنای هیون گانگ میان عروسی سونگ جو
‫ببین بینِ اونا میتونی یه دختر خوب پیدا کنی
‫باید همین کارو کنم
‫مان سوک، نمیشه برای سون گیو ‫یه کت شلوار جدید بخری؟
‫کت شلوار جدید لازم نداره ‫بهش بگو هر چی داره بپوشه
‫باشه
‫خسیس
‫اگه یه وقت خانم چویی ‫خواست دلت رو بدست بیاره...
‫و متقاعدت کنه که هدیه ـش رو قبول کنی، ‫قاطعانه ردش کن
‫میدونی که منظورم چیه؟
‫میدونم
‫اگه قبولش کنم، سونگ جو از دستم عصبانی میشه
‫بالاخره دَرِ قلبش رو به روم باز کرده
‫نمیخوام بخاطر یه چیز بی معنی ‫دوباره ازم متنفر بشه
‫دقیقا
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫ببخشید. میشه یه چیزی ازتون بپرسم؟
‫احیانا امروز اینجا عروسی گرفته شده؟
‫داماد چویی شی ووئه، و عروس جونگ جین آه
‫بله. مراسم عروسی تموم شد
‫ای وای، خانم چویی
‫شی وو...
‫موقعی که راهنمایی بود...
‫اومد این کلیسا
‫بهش گفتم دیگه نباید بیاد اینجا
‫بعدش شی وو...
‫با یه نگاه ترسناک یه چیزی بهم گفت
‫باشه
‫حالا که تو راضی نیستی، ‫دیگه نمیرم کلیسا
‫اما، میدونی هر وقت اینطور رفتار میکنی،
‫احساس خفگی میکنم؟
‫اون...
‫اولین و آخرین باری بود که ‫بهم اعتراض میکرد
‫اما،
‫بدون اینکه به من بگه اینجا عروسی کرد
‫معنیش چی میتونه باشه؟
‫اون منو ول کرد
‫این یعنی هیچوقت...
‫به عنوان پسرم برنمیگرده پیشم
‫گفتم که هدیه عروسی نمیخوام
‫میخوام حداقل یه ست جواهرات الماس ‫بهت بدم
‫من اینجا منتظر می مونم
‫سونگ جو
‫صبر کن... بیا
‫اینو مادر داده
‫به کی؟
‫به من؟ این چیه؟
‫بُن خرید کت و شلوار
‫این هدیه خانواده داماد برای خانواده عروسه
‫چیه؟ نمیخوایش؟
‫چرا نخوام؟ خیلی دوست دارم
‫برو فروشگاه و تا موقعی که ما اینجاییم ‫اندازه ـت رو بگیر
‫باشه
‫آه، خدای من ‫وقتی بری خونه، اون قشقرق به پا میکنه
‫میتونی از پسش بر بیای؟
‫نه. نمیتونم از پسش بر بیام
‫میشه بذاری فقط برای یه شب ‫تو خونه ـت بخوابم؟
‫نه. چرا این مرد روز به روز عجیب تر میشه؟
‫میدونی بخاطر اینکه کبدم رو اهدا کردم...
‫اندازه ـش کوچیک شده
‫شاید بخاطر همین از دعوای امشب خیلی بترسم
‫تو یه مردی. نباید بذاری ‫همچین چیزایی بترسونتت
‫بریم تو
‫آه، عجبا. اصلا حس همدردی نداره
‫آخر هفته داری سخت کار میکنی
‫آخر هفته لباس خیلی شیکی پوشیدی
‫فکر کنم رفتی یه جای خوب
‫رفته بودم عروسی ‫عروسی؟
‫مطمئنی نرفته بودی سر قرار؟
‫مزخرف نگو
‫یادت نره در رو قفل کنی
‫همیشه مثل یه مرد متشخص رفتار میکنی
‫اما یه آدم پست فطرتی
‫چی گفتی؟
‫من پست فطرتم؟
‫به یه زن میانسال امید واهی دادی
‫اگه کسی که اینجوریه پست فطرت نیس پس چیه؟
‫واقعا نمیدونم داری راجب چی حرف میزنی
‫میدونم وانمود میکنی که نمیدونی
‫انگار سونجای مهربون و بی گناه من ‫بخاطر چرب زبونیت...
‫عاشقت شده
‫اما تا وقتی که من زنده ـم
‫نمیتونی باهاش باشی. ‫این خط و این نشون
‫مست کردی؟
‫میدونی اجازه نداری موقع ساعت کاری ‫مست کنی؟
‫چی گفتی؟ ‫من یه قطره مشروب هم نخوردم
‫تو که حتی نمیخوای باهاش ازدواج کنی...
‫سونجای مهربونم رو گول نزن
‫یادت نره که بهت هشدار دادم
‫جین آه خیلی خوشگل شده بود، نه؟
‫مدیر چویی هم عالی شده بود
‫قشنگ بود
‫گوش کن، یونجی
‫میشه کفشات، کیفت، و کتت رو...
‫هر جا نندازی؟
‫من؟
‫میذارمشون جایی که باید باشن ‫چرا بهم غر میزنی؟
‫من الان گذاشتم سرجاشون
‫هیچوقت اینو بهت نگفتم،
‫اما همیشه بعد از اینکه میای خونه،
‫من خونه رو مرتب میکنم
‫دشیک، نکنه وسواس تمیزی یا فکری داری؟
‫چی؟ نه
‫اینجا خونمونه، پس خیلی خوب میشه ‫اگه تمیز و مرتب نگه ـش داریم
‫باشه، از این به بعد همه چی رو مرتب میکنم
‫وای، نمیدونستم میتونی انقدر آدم رو اذیت کنی
‫اذیت؟ منظورت چیه؟
‫تو یه آدمی هستی که ‫همش نق میزنی و ایراد میگیری، مگه نه؟
‫وای، نه اصلا
‫هر وقت می بینمت،
‫قلبم تند تند میزنه
‫حتی اگه ازم بخوای بمیرم ‫مثل یه آدم مُرده رفتار میکنم
‫پس چرا یهویی اینجوری رفتار میکنی؟
‫نمیخوام مردم فکر کنن که ‫یونجیِ خوشگل و دوست داشتنیم،
‫کثیف و شلخته ـس
‫و نمیتونه وسایلاشو مرتب کنه
‫فقط نگران همینم
‫من کثیف و شلخته ـم ‫و نمیتونم وسایلامو مرتب کنم؟
‫باشه، از این به بعد حواسمو جمع میکنم
‫حرف اشتباهی زدم؟
‫خیلی دلم میخواست دوباره باهات بیام اینجا
‫راستش خودم چند بار تنهایی اومدم اینجا
‫نمیدونستی؟ ‫واقعا؟
‫بعد از اینکه بهم زدیم ‫هر از گاهی میومدم اینجا
‫از اینجا خاطره های خیلی خوبی داریم ‫عکس هم گرفتیم
‫متاسفم
‫نمیتونیم بریم ماه عسل،
‫و یه عروسی کوچیک و محقر گرفتیم
‫میدونم برات چقدر استرس آور بوده،
‫که بین من و مادرم گیر افتادی
‫بخاطر همه چی متاسفم
‫اما چی شد یهویی،
‫تصمیم گرفتی بدون اینکه به مادرت بگی ‫عروسی کنی؟
‫فقط حس کردم...
‫کار اشتباهیه
‫اگه مامانم میومد کلیسا ‫و تو مراسم ـمون شرکت میکرد
‫زن بابای مرحومم،
‫منظورم اینه،
‫مادرِ...
‫مرحومم...
‫خیلی ناراحت میشد
‫نمیخوام برم خونه
‫اما باید بریم خونه
‫این چیزیه که باید دیر یا زود ‫باهاش کنار بیایم
‫واقعا؟
‫مادرِ مدیر آن برات کت شلوار خریده؟
‫آره، خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم
‫ناراحت بودم که مان سوکِ خسیس ‫قبول نمیکرد واست بخره
‫خیلی عالیه
‫میدونستم این اتفاق میفته ‫واسه همین قبول نکردم
‫مدیر آن همچین چیزایی رو فراموش میکنه؟
‫معلوم بود که واسه سون گیو ‫کت شلوار، کفش و حتی کراوات میخره
‫مگه نه، سونگ جو؟
‫چیه؟ منتظر تماس مدیر آن هستی؟
‫همین چند دیقه پیش پیاده ـت کرد
‫نه، مسئله این نیس
‫قراره امشب تو خونه ـشون شلوغ کاری بشه
‫منظورت چیه؟
‫امروز چویی شی وو بدون اطلاع خانم چویی ‫عروسی کرد
‫چی گفتی؟
‫با اخلاقی که خانم چویی داره ‫تو خونه عصبانیتش رو...
‫سر همه خالی میکنه
‫خیلی نگران نام جینم
‫اوه، راستی. هدیه چی بهت دادن؟
‫فقط یه چیز ساده بود
‫تو داری با وارث یه شرکت بزرگ ازدواج میکنی
‫نباید حداقل چیزی بگیری که الماس داشته باشه؟
‫من که نمیتونم الماس رو بخورم ‫چه فایده ای داره؟
‫مان سوک، وقتی سونگ جو کوچیک بوده ‫بهش گشنگی دادی؟
‫چرا همیشه راجب غذا خوردن حرف میزنه؟
‫همینو بگو
‫کِی اومدی خونه، مامانِ شی وو؟
‫هنوز ناهار نخوردی؟
‫خانم یانگ و خانم هو
‫شما دوتا از عروسی شی وو برمیگردین؟
‫حتی اگه شی وو ازت خواسته بود که ‫ازم مخفی کنی...
‫تو باید بهم میگفتی، خانم هو
‫تو هم همینطور، خانم یانگ
‫فکر نمیکنی باید حداقل بهم میگفتی ‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫خب... ‫ما نمیتونستیم...
‫بر خلاف میل شی وو عمل کنیم ‫و بهت بگیم
‫به هر حال، شرمنده
‫فقط بخاطر اینکه...
‫نام جین رو سی سال بزرگ کردی،
‫فکر میکنی میتونی مثل مادرش رفتار کنی
‫و حالا، جوری رفتار میکنی که انگار زن خونه ای؟
‫خانم چویی
‫داری زیاده روی میکنی
‫دروغ گفتی میخوای برگردی اوئپو؟
‫واقعا میخواستم برگردم
‫اما نام جین... ‫خانم چویی
‫چرا به این حرفا گوش میدی؟
‫زود باش برو تو اتاقت
‫من مشکلی ندارم، نام جین
‫مشکلی ندارم
‫من می برمش تو اتاقش ‫بریم خانم یانگ
‫حالا فهمیدم...
‫که چرا یهویی مامانم اصرار داشت برگرده اوئپو
‫من و مامانم از اینجا میریم
‫نام جین
‫اگه میخواین به این کارتون ادامه بدین،
‫برامون بهتره که از اینجا بریم
‫مگه این همون چیزی نیس که میخواین؟
‫اگه میخواستی اینطوری باشی،
‫باید میذاشتی بمیرم
‫باید میذاشتی تا آخر عمرم ‫بیفتم پشت میله های زندان
‫به هر حال تو که منو نمی بخشی
‫هر چقدرم تلاش کنم،
‫متوجه تلاش کردنام نمیشی
‫خیلی خوب میدونم که ‫شوکه شدین و صدمه دیدین
‫اما این دلیل نمیشه که ‫با دیگران بدرفتاری کنین
‫فکر میکنین همه کسایی که تو عروسی بودن ‫احساس آرامش میکردن؟
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫چطور میتونه همچین حرفایی بهتون بزنه؟
‫و چرا عصبانیتش رو سر شما خالی میکنه؟
‫همه بجز خودش، عروسی پسرش دعوت شده بودن
‫حق داره عصبانی بشه
‫من فقط میخوام...
‫سخت نگیرم و از کنارش بگذرم
‫مامان
‫حالت خوبه مامان؟
‫نگران نباش
‫میدونی که وقتی اوئپو بودم ‫معروف به آدم سرسخت بودم
‫همه بجای یانگ سونجا ‫بهم میگفتن "سونجای سرسخت"
‫اگه اینجا بهت سخت میگذره ‫نظرت چیه بریم جای دیگه؟
‫خودمم دوست دارم برم
‫آیگو، نباید برین
‫شی وو و جین آه چی میشن پس؟
‫همینطور، به احساس منم فکر کنین
‫درست میگه، نام جین
‫ما یه خانواده ایم، پس باید به همدیگه ‫کمک کنیم و با هم زندگی کنیم
‫یادت نمیاد؟
‫وقتی هفت یا هشت سالت بود،
‫سگمون شیش تا توله به دنیا آورد
‫یکیشون خیلی ایراد گیر بود،
‫و بقیه توله ها رو زجر میداد
‫آره یادمه ‫واسه همین اسمشو گذاشتیم "بُمب"
‫واسه همین همیشه اول به بمب غذا میدادیم
‫به اون توله بیشتر محبت میکردیم،
‫بیشتر توجه میکردیم،
‫و حتی بیشتر وقتا اسمشو صدا میزدیم ‫بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫هر وقت ما رو میدید ‫با کارای با مزه ـش، خودشو برامون عزیز میکرد
‫خدای من، واقعا؟
‫بعدش یه روزی همه توله ها رو ‫دادیم به یه نفر دیگه،
‫اما "بمب" رو تا زمان مرگش نگه داشتیم
‫پس فکر میکنین اگه به بمب خونه ـمون
‫توجه و محبت کنیم، اونم تغییر میکنه؟
‫سعیمو میکنم
‫میخوام به گوم سون محبت کنم ‫و ببینم چه اتفاقی میفته
‫چرا اینطوری میکنی؟
‫چطور تونستی باهام این کارو کنی؟
‫تو نمیتونی مشروب بخوری. ولش کن
‫برام مهم نیس
‫مُردن بدتر از اینطور زندگی کردن نیس
‫باید حتما جلوی چشم من خودتُ داغون کنی؟
‫مادر، بدینش به من...
‫حداقل تو باید بهم میگفتی
‫حتی اگه شی وو ازت خواسته بود که نگی ‫باید بهم میگفتی
‫جین آه
‫جین آه، حالت خوبه؟
‫خوبم. فقط یه کم دل درد دارم
‫میخوای کاری کنی پسرمون هم بمیره؟
‫مثل 30 سال پیش...
‫که میخواستی از شر من خلاص بشی؟
(Mehdi_Rain) مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫این زندگی منه
‫نگران چی هستی؟
‫مثل آرامش قبل از طوفان می مونه
‫استرس دارم که نکنه یه چیزی ‫خوشبختی ـمون رو از بین ببره
‫این باعث میشه نگران بشم
‫اگه ازم به عنوان یه ابزار برای انتقامت ‫استفاده نمیکردی،
‫بخشیدنت برام آسون تر میشد
‫تو بودی. تو به پسر ساده ـم گفتی که...
‫منو از این خونه بندازه بیرون!
‫خانم چویی، این کارو نکنین ‫ولش کنین و حرف بزنین
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام